Alaçatı'da iyi yemek yeme rehberi

Alaçatı'nın yemeği itibarından daha iyi, ama ana sokaklardaki seçenek yoğunluğu plan yapmayı ödüllendiriyor. Kabaca üç tür masa var ve hangisini istediğinizi bilmek sorunun çoğunu çözüyor.

Birincisi avlu mutfağı: asmalı bir taş ev, tepsiyle gelen soğuk mezeler ve ardından ızgaralar. Bu, gündelik Ege sofrası ve köyün en iyi fiyat-performansı. Öğlen genelde rezervasyonsuz; sezonda akşam değil.

İkincisi kurgulu lokanta — daha kısa bir menü, bakış açısı olan bir şef, yarımada ve Urla şarapları ve buna uygun bir hesap. Temmuz-ağustosta birkaç gün önceden, hafta sonu için daha da erken ayırtın.

Üçüncüsü kahvaltı; Alaçatı'da kahve değil, tam bir oturum. Küçük tabaklarla dolu bir masa bekleyin: yerel peynirler, domates, sucuklu yumurta ya da menemen, reçeller, zeytin ve gelmeye devam eden ekmek. Sonrasına yorucu bir program koymayın.

Sipariş üzerine: meze tezgâhı formalite değil. Bakın, iki-üç soğuk, ardından bir ara sıcak alın; balık ya da ızgaraya sonra karar verin. Balık kiloyla satılıyor; pişmeden önce kilo fiyatını ve menüde ne yazdığını değil o gün ne geldiğini sorun.

Zamanlama üzerine: köy geç yiyor. Yedide masa kolay ve sakin; salon dokuzdan sonra doluyor. Atmosfer istiyorsanız geç, mutfağın en özenli hali için erken gidin.

Şarap üzerine: yarımada ve komşu Urla artık ciddi şişeler üretiyor ve mutfakların çoğu listesinde tutuyor. Balıkla yerel bir beyaz isteyin — genelde hem daha iyi eşleşme hem daha iyi fiyat.